Elk van onze nationale parken heeft zijn eigen 'hoogtepunten', en Boheems Zwitserland vormt daarop geen uitzondering. Het is de jongste van de vier broers; dit jaar is het park pas 19 jaar oud. De belangrijkste schatten zijn echter niet van goud, zilver of diamant, maar van zandsteen! Laten we virtueel door uitgestrekte rotssteden wandelen, tussen zandstenen paleizen en wolkenkrabbers, die verbonden zijn met de wereld van flora en fauna door een zeer unieke 'levensstijl'. Lengte van de gehele route (circuit): 38 km (routekaart) Door Boheems Zwitserland stroomt de wilde rivier de Kamenice en precies bij de samenvloeiing met de Elbe in Hřensko beginnen we onze reis. In Hřensko vind je slechts een paar huizen, een handvol echte inwoners, maar wel veel toeristen. Het is de laagstgelegen nederzetting in Tsjechië (115 m boven zeeniveau) en vanwege de ongebruikelijke ligging (op de oevers van de rivier in een smal dal omzoomd door hoge rotsen) heeft het een zeer eigenzinnige charme.
Laat je meevoeren door de stroom
Tegen de stroom van de Kamenice in gaan we rechtstreeks naar de beroemde Edmund-kloof ('Stille kloof'). Na minder dan drie kilometer op het pad, dat op sommige plaatsen in de rots is uitgehouwen, wordt onze weg echter geblokkeerd door water. Niet getreurd, we gaan verder per boot! De tocht door de schilderachtige kloof is zeker de moeite waard, zorg er alleen voor dat je de juiste maand en tijdstip kiest. Zodra je van boord gaat, wacht ons weer een stuk wandelen en daarna een tweede veerboot, dit keer door de kortere Wilde kloof. Beide boottochten duren 15–20 minuten.
We verlaten de kloof, maar keren binnenkort weer terug naar de rivier. De blauwe toeristische markering leidt ons langs het uitkijkpunt Ptačí kámen en door het dorp Vysoká Lípa naar de mysterieuze ruïne van de Dolský molen, waar verschillende beroemde sprookjesfilms zijn opgenomen. We nemen afscheid van de Kamenice op een van de oudste Tsjechische bruggen uit 1902. Het riviertje Jetřichovická Bělá zal onze volgende gids zijn en langs de loop ervan bereiken we Jetřichovice, waar je een aangename en beproefde autocamping vindt.
Een kleine omweg van de route is ongetwijfeld de ruïne van kasteel Falkenštejn waard. Dit was uitgehouwen in een massieve solitaire rots, en hoewel er van het kasteel zelf in feite niets meer over is, kan ik de uitgehouwen kamers en het uitzicht vanaf de rots alleen maar aanbevelen.
Omhoog naar de hemel!
Verdere uitzichten wachten op ons bij de Jetřichovice-wanden. Hier vind je drie indrukwekkende uitkijkpunten: Mariina rots, Vilemínina wand en Rudolfův kámen. Nu zijn we volledig ondergedompeld in een uitgestrekte zee van zandstenen rotsen, die zich naar het noorden uitstrekt tot in Duitsland, waar het nationale park doorgaat als Nationalpark Sächsische Schweiz (Saksisch Zwitserland).
Langs de oever van deze denkbeeldige zee reizen we verder naar de volgende ruïne van een rotskasteel – Šaunštejn, dat ook wel het roverskasteel wordt genoemd.
De klim via ladders en hellingen naar het massieve rotsblok zal je letterlijk de adem benemen, net als de verre uitzichten vanaf het 70 meter lange top-plateau. De volgende stop op de route is de Kleine Pravčická-poort, een voorproefje van de belangrijkste attractie van het hele park. Voordat we daar echter aankomen, moeten we nog een stuk lopen. Je zult echter geen spijt krijgen, want we zullen elk moment de fantastische vormen van een van de talloze zandstenen rotsen bewonderen.
De reis begint te escaleren op het Gabrielina-pad, dat vanaf Mezní louka steil omhoog klimt naar de Dlouhodolské stěny. Hier zien we de legendarische Pravčická-poort, die waarschijnlijk een van de beroemdste natuurlijke formaties (niet alleen) in Tsjechië is. Met een hoogte van 16 meter en een overspanning van 26,5 meter is het de grootste zandstenen rotsboog van Europa.
De locatie biedt echter nog veel meer indrukwekkende natuurwonderen, vooral de massieve rots-torens (Křížová, Václavská, Malý Pravčický kužel) en prachtige uitzichten op het ongetemde, eeuwige en toch vergankelijke koninkrijk van zandsteen. Onder de poort vinden we ook het uitstapjes-kasteeltje Sokolí hnízdo uit 1881, gebouwd in alpiene stijl. Vanaf hier zijn we nog maar een paar kilometer verwijderd van het voltooien van het circuit, oftewel de terugkeer terug naar Hřensko.
Ik hoop dat Boheems Zwitserland je nu al heeft geïnteresseerd en dat je binnenkort op pad gaat om je er persoonlijk door te laten betoveren. Voor ons ligt nu echter het laatste nationale park – en de grootste kluif voor het laatst – Šumava!
